وب سایت جدید مجموعه تئاتر شهر از چهارشنبه 27 اردیبهشت ماه به صورت آزمایشی فعالیت خود را آغاز کرد.
به گزارش روابط عمومی مجموعه تئاتر شهر ، در طراحی جدید، تغییراتی در سیستم باشگاه تماشاگران و همچنین امکانات جدید جهت رفاه کاربران مد نظر قرار داده شده است.
براساس این گزارش در وب سایت جدید مجموعه امکانات دیگری همچون اعلام برنامه تالارهای دیگر به مخاطبان تئاتر ارائه شده است .
وب سایت جدید مجموعه تئاتر شهر از این پس علاوه بر آدرس www.teatreshahr.com با آدرس www.teatreshahr.ir نیزدر دسترس علاقه مندان و تماشاگران تئاتر خواهد بود .

بازیگران : مجید امیری . مهدی صباغی . نوید محمدزاده . محمد اشکان فر . حسین امیدی . مجید رحمتی 

مدت اجرا : 45 دقیقه 

یادداشت کارگردان :

نمایش « ایستاده ها سر سوراخ سوپ خوری « سه موقعیت که هرکدام به دلیلی پیش

نمی رود را روایت می کند . آدم های هر سه اپیزود سعی در ایجاد رابطه با یکدیگر دارند و

برای ایجاد رابطه استدلال می کنند . اما استدلال ها که ابتدا کاملا منطقی به نظر می

رسد ، شدیدا احمقانه است . در شیوه اجرایی با توجه به تجربه فیلمسازی که داشتم

سعی کردم از امکانات تصویر بهره بگیرم .

ما در این نمایش انتخاب می کنیم که تماشاگر کجای صحنه را ببیند . اینسرت یک

ساعت را ببیند . و حتی فولو و فوکوس و زوم ببیند. این دوتای آخری را با عدسی بزرگی

که روی صحنه گذاشته ام ایجاد کرده ام که البته نوعی تصویر لنز واید است .

خودم تاکنون در هیچ نمایشی این تجربه را ندیده ام و مطمئنم برای خیلی از تماشاچی

ها هم جدید است . البته استقبالی که تا کنون از اجرا شده گواه این ادعاست .

میکروتئاتر "ابر قورباغه توکیو را نجات می دهد" به کارگردانی ساسان پیروز سه شنبه ۲۶ اردیبهشت در فرهنگ سرای ارسباران اجرا می شود.

این میکرو تئاتر برگرفته از داستانی به همین نام اثر هاروکی موراکامی با ترجمه  فرناز حائری است.
"ابر قورباغه توکیو را نجات می دهد" با کارگردانی ساسان پیروز روی صحنه خواهد رفت و نقش خوان های آن عبارتند از محمد حسن معجونی، سعید چنگیزیان، رضا بهبودی، اشکان جنابی، سمانه وفایی.

مشاور بخش عروسکی همچنین طراحی و ساخت عروسک میکرو تئاتر " ابر قورباغه…." را سلما محسنی اردهالی بر عهده داشته است و تصویر سازی و طراحی پوستر این میکروتئاتر بر عهده ی نگین احتسابیان بوده است.

موسیقی و طراحی صدای "ابر قورباغه…." کار آنکیدو دارش است. همچنین مشاورکارگردان و طراح نور این میکروتئاتر محمد حسن معجونی است. در میکرو تئاتر" ابر قورباغه توکیو را نجات می دهد" سمانه وفایی علاوه بر نقش خوانی، به عنوان دستیار کارگردان و مدیر اجرا با ساسان پیروز همکاری می‌کند.

پروژه "میکروتئاتر" در سال ۹۱ با عنوان " شهر فرنگ" آغاز به کار می کند و علاوه بر داستان های ایرانی، داستان های ترجمه شده را نیز در بر خواهد گرفت. این پروژه از پاییز سال ۹۰ با همکاری باشگاه کتاب فرهنگ سرای ارسباران  شروع شد و شامل مجموعه نمایش هایی است که به وسیله ی ماکت شکل می گیرند و هر ماه به معرفی یک داستان معاصر می پردازند.

میکرو تئاتر"ابر قورباغه توکیو را نجات می دهد" سه شنبه 26 اردیبهشت ساعت ۱۷:۳۰ روی صحنه می رود.

نمایش « خیال های جاده جاجرود- تهران » از سه شنبه 19 اردیبهشت ماه در کافه تریای تالار های چهارسو و سایه میزبان علاقه مندان تئاتر خواهد بود .
به گزارش روابط عمومی مجموعه تئاتر شهر ، در این اثر نمایشی نوشته جمیله دارالشفائی و غزاله معتمد نیا که کارگردانی آن برعهده غزاله معتمدنیا است نسیم ادبی ، رویا جاوید نیا ، بهاره رهنما ، الهام کردا و ناهید مسلمی به عنوان بازیگر حضور دارند . ضمن اینکه نورالدین حیدری ماهر به عنوان مدیر تولید ، دستیار کارگردان و برنامه ریز ، جواد پولادی به عنوان مدیر صحنه ، رعنا امینی به عنوان طراح لباس ، مهدی آشنا به عنوان عکاس و مهدی رحیمی و ثنا حبیبی به عنوان طراح پوستر و بروشور حضور دارند .
این اثر نمایشی از تاریخ یاد شده ساعت 17 به مدت زمان 60 دقیقه و قیمت بلیت 5 هزار تومان در کافه تریای تالار چهارسو و سایه پذیرای علاقه مندان تئاتر خواهد بود .

صابر ابر و رویا افشار به عنوان بهترین بازیگران مرد و زن جشن شب بازیگر معرفی شدند که شب گذشته در سالن اصلی تئاتر شهر برگزار شد.

به گزارش خبرنگار مهر، در نهمین مراسم جشن شب بازیگر که شب گذشته 16 اردیبهشت ماه در سالن اصلی تئاتر شهر برگزار شد بهترین بازیگران تئاتر ایران در طول سال گذشته شناخته شدند. در این جشن صابر ابر به عنوان بهترین بازیگر مرد و رویا افشار به عنوان بهترین بازیگر زن تئاتر در سال 90 معرفی شدند.

کاندیداهای بازیگری جشن خانه تئاتر معرفی شدند که در این بین نام چهره‌های شناخته شده بازیگری تئاتر همچون گلاب آدینه، رویا نونهالی، صابر ابر و پارسا پیروزفر به چشم می‌خورد.

ستاد برگزاری جشن بازیگری خانه تئاتر در جمع خبرنگاران به معرفی کاندیداها و شرایط برگزاری این جشن پرداختند. کاظم هژیرآزاد از اعضای این ستاد و عضو هیأت مدیره خانه تئاتر ضمن گلایه از در اختیار قرار نگرفتن خانه هنرمندان و فضای باز آن برای برگزاری جشن‌های روز جهانی تئاتر گفت: اراده‌هایی وجود دارد که این اتفاق صورت نگیرد.

در ادامه ایرج راد به عنوان مدیرعامل خانه تئاتر با اشاره به مشکلات ایجاد شده برای در اختیار داشتن خانه هنرمندان ایران و سالن اصلی تئاتر شهر برای برگزاری جشن‌های بزرگداشت روز جهانی تئاتر معتقد است عمدی در ایجاد این مشکلات نبوده است. وی ادامه داد: مدیرعامل خانه هنرمندان ایران سعی کرد تا مقدار بیشتری از فضاهای خانه هنرمندان ایران در اختیار ما قرار گیرند.

همایون نصیری سرپرست گروه دارکوب در ارتباط با نخستین همکاری خود در تئا‌تر با گروه نمایشی «آمدیم...» گفت: اعضای گروه اجرایی ما در نمایش «آمدیم نبودید رفتیم» از جمله اعضای ثابت گروه موسیقی دارکوب هستند. نحوه همکاری این گروه موسیقی با این گروه نمایشی، با پیشنهادی از سوی رضا حداد کارگردان نمایش در روزهای نخست مطرح و اجرایی شد.

وی اجرای هر روز گروه موسیقی در کنار یک گروه نمایشی را جذاب و سخت دانست و افزود: این نوع از اجرا برای گروه ما کمی سخت بود اما تجربه آن دوست داشتنی است، کسانی که تئا‌تر کار می‌کنند به تمرینات چند ماهه و پس از چند ماه اجرای تئا‌تر عادت دارند اما این شکل از اجرا برای ما کمی دشوار بود. زیرا با این نوع کار کمی بیگانه بودیم.


وی قطعات اجرا شده در نمایش «آمدیم..» را مبتنی براساس کار گروه دارکوب دانست و افزود: بیس اصلی گروه دارکوب، ریتم محور بودن آن است که این امر در نمایش نیز کاملا حفظ شده است و با توجه به تصاویر خاص این نمایش، دو قطعه برای اجرای این اثر ساختیم.


این آهنگساز در ارتباط با تاثیر همکاری گروه‌های معروف موسیقی بر رونق هرچه بیشتر سالن‌های تئاتری گفت: اگر این عمل به شکل خلاقانه و هوشمندانه صورت گیرد هیچ ایرادی متوجه آن نیست و برای جلب تماشاچی استفاده از تئا‌تر و موسیقی در کنارهم نه تنها هیچ ایرادی ندارد، بلکه بسیار مهم و مفید نیز خواهد بود.

با تغییرات مدیریتی که هر لحظه در تئا‌تر ایران در حال وقوع است، واقعا امنیت شغلی و حرفه‌ای نداریم.
 

بیست سال است که هر سال باید خود را به مدیر جدید ثابت کنیم. نمایش «رضا میرزاده عشقی» هرگز به اجرای عموم نیامد و فقط در فجر اجرا شد. خب از اول آن را تصویب نمی‌کردید. یا می‌گفتید هجده مورد ممیزی وارد آن کنم. شاید آن وقت کارش نمی‌کردم.
 

نمایش «چنگیز خان» هم که درباره امیرکبیر خدابیامرز است و هنوز بوی خونش از حمام خون کاشان به مشام می‌رسد و درباره پروین اعتصامی که می‌گفتند اختر چرخ ادب.... آن هم از مرگش که می‌گفتند از حصبه بود، اما از دلشستگی بود و این هم از زندگیش که آن را روی صحنه می‌آوریم ما را از بخش مسابقه فجر بیرون می‌کنند. می‌گویند «حرفه‌ای هستید تحمل کنید. اصلا شاید به صلاحتان نباشد که امسال کار کنید!» بعد ما را وارد بخش مهمان می‌کنند و حالا هم که در تئا‌تر شهر می‌گویند که سالن نداریم و اگر هم داشته باشیم حتما قرارداد تیپی وجود ندارد پس آنا نعمتی و محمد حاتمی مجانی بازی کنند یا مثلا با دو میلیون صدقه‌سری شورای حمایت کنند؟ یا من به عنوان نویسنده و کارگردان عمرم را بیهوده و رایگان هدر دهم؟

می‌گویید نمایش کار نکن. چه کنم. بیست سال پیش می‌گفتید. می‌رفتم روان‌شناسی کار می‌کردم. الان روان‌شناسان هم حوزه من برای یک ربع ویزیت صد وبیست هزار تومان می‌گیرند، اما من به ندای شیدای دلم گوش کردم. مطب نزده‌ام کلینیک نزده‌ام. و حالا هم که اجازه کلینیک تئا‌تر درمانی را گرفته‌ام از عهده مکان اداری بر نمی‌آیم. به هرحال تئا‌تر در خانه. این بهترین شیوه است.
 

من و دخترم هر روز تمرین می‌کنیم. دعوا می‌کنیم. کشتی نوح می‌سازیم. با قرص و آمپول و قوطی‌های خالی سرم کشتی نوحمان را کامل می‌کنیم و منتظر توفانیم. توفانی که در نمایش «حالا نگاه می‌کنی» بالاخره گریبان شهر را می‌گیرد. این نمایش برنده شد. درباره زنی بود سی و نه ساله. که با جعبه‌های قرص و آمپولش کشتی نوح می‌ساخت. و بالاخره توفان برپا شد. و او تنها توانست دخترش را نجات دهد. به دخترم گفتم در خانه تئا‌تر می‌گذاریم. گفت: «با این همسایه‌ها که مدام می‌گویند چاه فاضلاب پر است و حتی آن را به اگوی شهری وصل نمی‌کنند.» گفتم: «بله این هم یک تئا‌تر زیرزمینی است با بوی گند فاضلاب و بازی من و تو. واگرنه پولی برای دادن به بازیگران حرفه‌ای را نداریم.»

دارم صحنه اول را تمرین می‌کنم از جایی که استاد قیصر امین‌پور به شاگردش چیستا یثربی می‌گوید، این قدر به مرگ فکر نکن. مرگ باید به تو فکر نکند. شغل اوست. تو چرا مرگ اندیش شده‌ای. تو کارت فقط نوشتن است و عشق ورزیدن به نیایش...

استاد قیصر آن‌قدر زنده نماند که رنج میانسالی من را ببیند. رنج میانه‌سالی شاگرد اولش که انگلیسی و آلمانی و روان‌شناسی را با هم می‌خواند و آخر هم سر از تئا‌تر در آورد. حالا به من می‌گویید: «چه کسی گفته، هرکس حرفه‌ای است حق دارد سالی یکبار کند» آقا خودتان گفتید.
 
سه سال پیش. بریده روزنامه‌اش را دارم. به من چه که مدیران عوض می‌شوند. اصلا من می‌گویم. چون اگر من حرفه‌ای نتوانم کار کنم باید بیمه بیکاری دهید. اگر مرا خانه‌نشین کنید باید به من بیمه بدهید چون عمرم را برای تئا‌تر شما گذاشته‌ام. هنوز صدای تیرباران صوفیا در بوسنی (نمایش زنی برای همیشه) در گوشم می‌پیچد. تیر اول، اصل اول: توحید. و صوفیا می‌میرد. من، پری خوانی عشق و سنگ را نوشتم و چوب دو سر نجس شدم. فمینیست‌ها مرا متهم کردند که چرا درباره حضرت رسول نوشته و شما حتی نیامدید نمایش مرا ببینید در حالی که همه جایزه‌ها را گرفت جز جایزه نویسندگی و کارگردانی.

من سیلویا پلات را نوشتم و همه از جمله استاد سمندریان گفتند یک معجزه است.

من همه این‌ها را کارگردانی کرده‌ام با بچه در بغلم، در حالی که غذایم روی گاز بود. در زیرزمین خانه، با سختی، مرارت و بی‌پولی تئاتری‌ها.

من در هجده سالگی با «سرخ سوزان» امین زندگانی را به جامعه بازیگران معرفی کردم.

شما کجا بودید آقایان.

شما حق ندارید به من بگوید چه کسی گفته شما نباید هر سال کار کنید.

استعدادم به من می‌گوید. شغلم به من می‌گوید.

اخراجم می‌کردید. پس چرا گذاشتید در فجر اجرا کنم. من مطمئن بودم کارم عالی است و بازیگرانم زحمت کشیده‌اند.

ماندم در بخش کذایی مهمان.
 

حالا باید در خانه بنشینم و برنامه کودک نگاه کنم و یا حداکثر تا سر کوچه بروم و خرید کنم. اصلا با کدام پول. مگر ما مثل شما آقایان چند شغله هستیم. چرا امنیت مالی و حرفه‌ای نداریم. من روی چنگیز خان حساب نمی‌کنم اما امسال حتما اجرا می‌کنم. حتی در خانه. مهمانی زنانه است. پروین اعتصامی هم از این مهمانی‌ها می‌گرفت و حتی برای مرگ عشقی یک قصیده بلند در خانه‌اش اجرا کرد.

مهمانی چای و عصر خوش آمدید.

دخترم امتحان دارد و سرما خورده.

اما باید بلند شود.

باید بلند شود و دیالوگ‌هایش را حفظ کند.

آقایان... کاش بین شما خانمی هم بود که می‌گفتم آقایان و خانم‌ها، اما حیف که در شورای تئا‌تر شهر خانمی وجود ندارد. آقایان یادتان نرود شما مهمان هستید نه میزبان. میزبان ما هستیم که برای تک تک آجرهای تئا‌تر شهر جان کردیم.
 
با آتش سوزی و خطر برق گرفتگی و سیل و صدای گربه تئا‌تر اجرا کردیم.

حالا شما از ما می‌پرسید که چرا می‌خواهیم تئا‌تر اجرا کنید؟

خدایا به تو پناه می‌برم که از خشم کاری انجام ندهم.

طفلکی پیامبر حضرت رسول (ص) که فرمود بهترین شما قومی است که با زنان و دختران خود بهترین رفتار را داشته باشیم.

زن گیر آورده‌اید یا ذلیل. من یک تئاتری‌ام.

دخترم بیدار شو. باید کشتی نوحمان را بسازیم، باید تمرین کنیم، باید تو جای پدرت، و هزاران نفر حرف بزنی و من جای هزاران نفری که به من «نه» گفته‌اند در برابرت بایستم. این یعنی تئا‌تر. چرا ما را به این روز می‌رسانید که مانند پروین اعتصامی و ملک الشعرای بهار. و عشقی مرحوم که مقابل خانه‌اش کشته شد به فکر تئا‌تر خانگی بیفتیم. مهمانی چای و عصر و زندگی مفلوکانه در کشوری که دوستش داریم. و ذره ذره خاکش را می‌پرستیم. نکنید. چنین نکنید. نیما یوشیج در یوش خانه نشین شد و ملک الشعرای بهار گفت «عشقی بمرد و شعر نو نیز مرد.» نکنید به کسانی که هنوز زنده‌اند احترام بگذارید. قبر ده میلیونی در قطعه هنرمندان پیشکشتان. یاد چهره معصوم و مصمم اکبر رادی می‌افتم که در خانه‌اش به من گفت حتی اگر گفتند لحظه‌ای بعد می‌میری باز هم بنویس «یک روز یک نفر یک جا می‌خواند»

یک روز به یک نفر گفتم آقا می‌خواهم نمایش رادی را بنویسم باز هم اجازه ندارم.

دخترم بلند شو. این توفان به کسی رحم نمی‌کند به هیچ کسی رحم نکرد به هیج سنگدل بلند پیشه‌ای رحم نمی‌کند. بلند شو کشتیمان را بسازیم. من نمایش را اجرا می‌کنم.

بازیگران
چیستا یثربی
نیایش میمندی‌نژاد
 (مادر و دختر)

نمایشنامه «زمستان 66» نوشته محمد یعقوبی با ویرایش جدید توسط انتشارات افراز به چاپ رسید.

کتاب حاضر در کنار اینکه نمایشنامه‌ «زمستان 66» محمد یعقوبی را دربرمی گیرد شامل چندین نقد درباره این اثر و همچنین گفتگوهایی با یعقوبی است.

در بخشی از یادداشت حسین سناپور که در این کتاب هم آمده است، می خوانیم: در زمستان 66 روایت در دو سطح (نه معنایى، که ماجرایى و ظاهرى) اتفاق مى‏افتد؛ یکى گفتگوى مرد نویسنده و همسرش و دیگرى نمایشى که مرد نوشته و دارد آن را براى زن مى‏خواند. نمایشى که مرد نوشته درباره لحظاتى از زند‏گى یک خانواده زیر موشک‏باران است در همان زمستان سال 66 در تهران.